
تدریس خصوصی و نیمه خصوصی دروس هنرستان/کاردانش رشته برق به صورت حضوری و مجازی.
در صورت نیاز همین جا (در کامنتها) یا در تلگرام (Reza_kiani@) پیغام بگذارید
امروز در ایران هم مسئولین و هم مردم عادی از کمبود برق شکایت دارند. خاموشیها، افت ولتاژ و فشار روی شبکه تبدیل به بخشی از زندگی روزمره شده است. اما شاید کمتر به این فکر کرده باشیم که خود ما هم میتوانیم بخشی از راهحل باشیم، نه فقط منتظر اقدام بزرگ از طرف دولت بمانیم.
یک نکته ساده اما مهم را در نظر بگیرید. بسیاری از دستگاههای امروزی مثل لپتاپ، شارژر موبایل، تلویزیون و حتی بعضی از وسایل کوچک آشپزخانه، وقتی به پریز وصل هستند اما روشن نیستند، همچنان از شبکه برق جریان میکشند. این جریان کم به نظر میرسد، ولی وقتی میلیونها دستگاه در کشور به همین شکل بیاستفاده اما متصل باقی میمانند، فشار آنها بر روی شبکه برق قابل توجه میشود.
نکته فنی ماجرا این است که این منابع تغذیه جدید، جریان را به شکل غیرسینوسی و پالسی از شبکه میکشند. این شکل از جریان، باعث تزریق نوعی جریان به نام هارمونیک سوم به شبکه توزیع میشود. هارمونیک سوم یعنی موجی با سه برابر فرکانس اصلی که در سیم نول جمع میشود و میتواند حتی از جریان فازها هم بیشتر شود. نتیجهاش گرم شدن سیمها، افزایش تلفات انرژی و فشار اضافی روی ترانسفورماتورها و خطوط توزیع است.
حالا تصور کنید دستگاهی مثل لپتاپ شما شارژش کامل شده ولی شارژر همچنان در پریز است. یا تلویزیون با ریموت خاموش شده اما چراغ قرمزش روشن است. اینها همه مصرف پنهان هستند. مصرفی که نه فقط پول برق شما را بالا میبرد، بلکه به طور مستقیم در افزایش تلفات شبکه و بدتر شدن کمبود برق نقش دارد.
پس یک کار کوچک اما مؤثر انجام دهیم. هر دستگاهی که استفاده نمیکنیم، منبع تغذیه یا شارژرش را از پریز بکشیم. این کار هم قبض برق را کم میکند، هم به کاهش فشار روی شبکه کمک میکند و هم عمر دستگاه را بیشتر میکند. کمبود برق فقط با نیروگاه ساختن حل نمیشود. بخشی از راهحل روی میز و دیوار خانه خود ماست.
پی نوشت : بعضی آمار ها می گویند که در بعضی از شبکه های توزیع تلفات انرژی ناشی از تزریق هارمونیک سوم تا 30 درصد تلفات شبکه را تشکیل میدهد. توجه کنید که شبکه توزیع همین شبکه برق داخل شهرها هستند و با شبکه انتقال (که برق را از نیروگاه و سد به شهرها می آوردند) تفاوت دارد.
جزوه عیب یابی کابل از کتاب هنرستان نظام قدیم رو می تونید از اینجا دانلودش بکنید.
عموما مزارع بادی را در نقاطی می سازند که در آنها کسی زندگی نمی کند. علت این امر واضح است. نیروگاه های بادی در مناطقی بنا می شوند که بادهای دائمی و نسبتا شدید دارند و این مناطق خیلی با ذائقه ی بشر سازگار نیست. از همین رو پس از ساخت نیروگاه بادی این سوال پیش می آید که برای اتصال آن به شبکه چه باید کرد. راه کار اساسی و اصلی ساخت یک خط انتقال است. امروزه برای اتصال مزارع بادی به شبکه از ساختارهای مختلف خطوط انتقال استفاده می شود که یکی از آنها را در تصویر زیر می بینید.
